Πρόωρες διακοπές για την αγαπημένη μας ομάδα που δεν μπόρεσε να πάρει την νίκη που θα οδηγούσε στα πλέιοφς. Μια νίκη που την θέλαμε περισσότερο για λόγους γοήτρου αλλά όπως φάνηκε το να ελπίζαμε σε κάτι τέτοιο ήταν πολυτέλεια. Έστω και έτσι ολοκληρώθηκε μια μαρτυρική χρονιά που θα πρέπει γρήγορα να ξεχάσουμε.

Αν και ο Κολοσσός εδώ και πολλές αγωνιστικές έδειχνε να βρίσκεται σε κατάσταση διακοπών στο παρκέ πάνω φάνηκε κάτι τελείως διαφορετικό. Πάρτι στην επίθεση από τους παίκτες του Κολοσσού, κηδεία επιθετικά για την ομάδα μας. Μια εικόνα που την είδαμε σχεδόν σε όλο το πρώτο ημίχρονο με την διαφορά των 18 πόντων να αντικατοπτρίζει την εικόνα των 2 ομάδων. Στο β ημίχρονο ήρθε η αντίδραση μας με τους παίκτες μας να ανεβάζουν την πίεση στην άμυνα αλλά και επιθετικά να αρχίζουν να απελευθερώνονται. Όλο αυτό είχε ως αποτέλεσμα να φθάσουμε στο -4 αλλά μέχρι εκεί μιας και στις κρίσιμες επιθέσεις και άμυνες υπήρχε πλήρη αποτυχία.

Ολοκληρώθηκε το μαρτύριο σήμερα στην Ρόδο με τον ΑΡΗ μας όχι μόνο να καταφέρνει να μείνει εκτός πλέιοφς αλλά να αισθάνεται ικανοποίηση που έσωσε την παρτίδα… Κάτι που αποτυπώνει ξεκάθαρα όλο αυτό που ζήσαμε φέτος. Πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στον κ.Γουλιέλμο και την επόμενη ημέρα με το banαπό την FIBAνα είναι ο πήχης όπου θα καθορίσει εξαρχής και την δυναμική της νέας διοίκησης αλλά και του ΑΡΗ της επόμενης σεζόν…

ΥΓ. Μόνο στον ΑΡΗ μπορεί αντίπαλος παίκτης μπροστά στα μάτια των αστυνομικών και τον τηλεοπτική φακό να πηδήξει τα κάγκελα, να πουλήσει τρέλα και τελικά να συλληφθεί φίλος της ομάδος μας. Την ίδια στιγμή που η αστυνομία σε οπαδούς άλλων ομάδων παρέχει προστασία για να τα σπάνε ανενόχλητοι.

ΥΓ2. Καλή η ταβαρόσουπα αλλά…  καταθέσεις ψυχής σαν και αυτή του Καλαμπάκου που ακούσαμε σήμερα έχουμε πάρα πολλά χρόνια να ακούσουμε στον ΑΡΗ… σε μια ομάδα δηλαδή όπου το συναίσθημα είναι η κινητήριος δύναμη.